FUNCTIEBEPERKING: IDENTITEIT en ZELFVERKLAARDE DISCRIMINATIE
NOOT:
Deze tekst kwam tot stand nadat Patrick Lambrecht van het VEHHO (Vlaams Expertisecentrum voor Handicap en Hoger Onderwijs, http://vehho.be) mij had gevraagd deel te nemen aan een probleemverkenning over functiebeperking. Ik maakte daardoor ook deel uit van een ad hoc werkgroep en nam deel aan de studiedag die volgde op 8 maart 2007. De tekst werd op de site van VEHHO geplaatst en verschijnt hier dus voor het eerst buiten het VEHHO-circuit.
Deze tekst kwam tot stand nadat Patrick Lambrecht van het VEHHO (Vlaams Expertisecentrum voor Handicap en Hoger Onderwijs, http://vehho.be) mij had gevraagd deel te nemen aan een probleemverkenning over functiebeperking. Ik maakte daardoor ook deel uit van een ad hoc werkgroep en nam deel aan de studiedag die volgde op 8 maart 2007. De tekst werd op de site van VEHHO geplaatst en verschijnt hier dus voor het eerst buiten het VEHHO-circuit.
INLEIDING
De discussie over functiebeperking vormt in wezen een onderdeel van het debat over diversiteit en identiteit. In wezen, gaat het in de realiteit niet zozeer om identiteit, maar om de verengde vorm ervan, een specificiteit die de Fransen ‘singularité’ noemen. Wie zo’n specificiteit echter uitroept tot het kenmerk dat hem een eigen identiteit bezorgt en dus essentieel van de andere onderscheidt, proclameert echter de discriminatie over zichzelf. Wanneer die specificiteit tegelijk gebruikt wordt om gelijkberechtiging af te dwingen, kan het beleid geen enkele kant meer op. Dat is ook zo voor het kenmerk ‘functiebeperking’. [lees verder]