GASTAUTEUR FRANCIS CROMPHOUT
BEKNOPT CV
Borgerhout, 1947. Romanist van de Gentse universiteit. Leraar Gemeenschapsonderwijs en didacticus verbonden aan de UGent ( 2x op rust), jazzfanaat (nooit op rust), auteur van poëzie, proza en essays in het Nederlands, Frans en Spaans. Publiceerde literair werk in onder meer: Restant, Koebel, Kruispunt-Summier, Nieuw Vlaams Tijdschrift, Yang en Pöëziekrant. Gewezen journalist, o.a. voor Knack, met Zuid-Amerika als specialiteit. Zanger, componist en muzikant (saxofoon &, toetsen) met een voorliefde voor jazz, zydeco en cajun. Voor zijn novelle ”El Susto” verkreeg hij de Premio Internacional Mosaico de Narración Breve in 2007. Hij nam deel aan de bezetting van de Blandijn in maart 1969 en leerde allerlei sociale visies kennen van Marx tot Popper.
MEER INFO OP ZIJN BLOG: http://franciscromphout.unblog.fr. . ALLE TEKSTEN ZIJN © FRANCIS CROMPHOUT
ONVRIJE METSELAAR
het illusievolle geluk is niet mijn lot
mij komt de waanzin toe, de vernedering
de waarheid van ontbering en verlies
de moeizame lering van de afbraak
tot die ene steen
die zich naadloos invoegen kan
in de grafkelder van het universum
NOTITIES BIJ EEN WANDELING OP HET KERKHOF
de driekleur, aan flarden
danst heupwiegend
naar de pijpen van de wind
geeft zich niet gewonnen
bij het wrede liefdesspel
gladiator in het circus
van dit kerkhof dat rust voorwendt
waar de doden wel degelijk dood zijn
maar de dood zelf springlevend
die zich herhaalt
als golven over de zee van stenen
ik kom hier vaak langs
om te oefenen in de kennis van de waarheid
die vroeg of laat ons allen inhaalt
het is beter haar dan
recht in het grijs van de ogen te kijken
BALATON
glijden met trage armslagen
over het kleurloze water van het meer
ik ben alleen
de roodgekruiste bakens
zijn de enige kleurvlekken
in de grijze wolk
die zich over mij ontfermt
zonnescherm voor een diffuus licht
dat alles zichtbaar maakt:
blaadjes, twijgjes, wier
dat naar boven reikt
met de beelden uit de modderlaag
ik laat mij drijven
als die drie eendjes daar
eendjes dobberen goed
zoals geen mens ooit
COIMBRA (denkend aan Theotonius)
ziehier de mens
soldaat zonder kogels
speerhouder zonder punt
zijn verlangen beperkt
tot even de pijn nog
die hem met het landschap verbindt
voor hij versmelt met de paarse horizon daar
voor eeuwig onzichtbaar hier
aangekomen
nog voor de rookpluim
die zich in de veelkleurige luchtlagen verliest
WEDDINGSCHAP
niets is
zoals het zich wel eens vertoont
alles
is de voortdurende herhaling
van golf tot golf
gebroken door die klip hier
en daar
het water dat woelt
de zon die slaat
op het dampende oppervlak
dat zich tot wolken condenseert
- weg die zon – zwaar van alles
ons rest slechts de weddingschap
onophoudelijk schuiven
schuimbekkende paardenkoppen
over de renbaan van de zee
DE UIT-VINDER
omdat hijzelf
iets is van dit alles
haalt hij het er uit
en stopt het er weer in
daarmee klapt dan opnieuw
het deksel dicht van de doos
die hij zelf is
waarin alles is voorzien
van de grotere doos
die hem omvat
zo ook mijn handen
binnen dit voortijdse gebied
van zwarte en witte toetsen
die alle muziek al bevatten
tot opnieuw niets
een einde neemt
GEDICHT VOOR MARX, ENGELS, LENIN, STALIN, MAO e.v.
in het hemelrijk der suprastructuren
zit ik naast jullie te turen
naar jan met de pet, met de pint
met de kwaal
ach karl, zeg ik dan
ik maak me niet dik
maar mijn plaats is niet hier maar in de dieperik
laat mij toch afdalen, kameraad
naar het zweterig dal der infrastructuren
ben ook ik immers niet een arbeider
van de taal?
REVOLUTIE IS:
een haar trekken uit de schedel van marx
en het in de gladde boter leggen
het ongelijmd verkondigen
van ik, ik en ik
een tijdbom achter elk woord
het tot ontploffing brengen van de taal
jouw hart met de scherven doorkerven
blind tasten op een landkaart
een blad terugslaan in een beduimeld geschiedenisboek
revolutie
is een reis naar het binnenland
een lange wandeling naar de angst
MEN SPREEKT VAN REVOLUTIE
men zegt dat dit de kwalitatieve verandering is
van het ene systeem naar het andere
van de ene mentaliteit naar de andere
van de ene werkelijkheid naar de andere
als nu ons systeem, onze mentaliteit
onze werkelijkheid
de dood was
zou de revolutie ons dan het leven brengen?
GEPUBLICEERD MET TOESTEMMING VAN DE AUTEUR. ALLE TEKSTEN ZIJN © FRANCIS CROMPHOUT bij SABAM. GEEN OVERNAME ZONDER TOESTEMMING VAN DE AUTEUR.