Newsletter   |   Contact  

SAM WALKER: GESPREK

Sam Walker: “Ik ben in 1981 geboren in de Zuid-Engelse badstad Brighton. Op mijn vijfde begon ik met klassieke viool en daarna volgde klassieke piano. Ik kon echter niet zo goed om met het structurele aspect. Ik hou van improviseren en ik begon al heel jong liedjes te schrijven. Tegelijkertijd ontwikkelde ik een liefde voor de drums. Ik treed al op sinds mijn veertiende. Als drummer, zanger, percussionist en klavierspeler, was ik al bij een hele reeks uiteenlopende projecten betrokken. Ik bouwde ook vier jaar aan een studio, die in maart 2006 af was”.

Hoe zou je jezelf typeren?

Sam Walker: “Ik noem mezelf een multi-instrumentalist. Als ik een instrument zie, probeer ik er meteen iets uit te krijgen. Ik hou ook zielsveel van songs schrijven. De melodie komt altijd eerst, daarna pas de woorden. Mijn lopende projecten zijn Turning Green, mijn solowerk, Shona Foster (percussie) en John Watts (drums, stem, klavier)”.

Noem eens wat  muzikanten of gebeurtenissen die je boeiend vindt.

Sam Walker: “Ik heb vier jaar meegedraaid als percussionist van The Brighton Youth Orchestra, waarmee we in Europa en Hong Kong getoerd hebben. Ik heb ook gewerkt met Herbie Flowers, een ongelooflijke sessiebassist. Je kan je geen grote naam inbeelden of hij heeft ermee gewerkt. Het is de man die de baslijn schreef van “Walk On the Wild Side”  Mijn eigen studio bouwen en daarna gebruiken, was ook leuk. Werken met Turning Green, een bende zeer inspirerende mensen. Werken met John Watts, van wie ik veel geleerd heb op scène en in de studio. Boeiend is ook dat een troep bezwete mensen roepen, dansen en bewegen op jouw muziek”.  

Wat betekenen voor jou de namen Tim Hardin, Tom Waits en The Who?

Sam Walker: “Tom Waits springt er uit. Ik hou van zijn platen, van zijn smerige aanpak en het originele geluid dat hij voor elkaar krijgt. Ik hou vooral van het ritme op zijn platen, het zijn geluidslagen die gebouwd zijn op een stuwend ritmespoor. Hij doet precies wat hij wil en hij maakt dus echt originele muziek die klinkt alsof hij van een andere wereld komt. Ik hou van multitracking, omdat je op die manier andere werelden en atmosferen kan creëren die je op geen enkele andere manier kan krijgen, alleen door lagen geluid te leggen. The Who heeft me nooit veel gezegd, maar ik hoor van mensen dat ze live ongelooflijk goed zijn en veel energie uitstralen. Ik weet wel wat dat betekent. Wanneer Turning Green op scène staat, gebeurt er iets met ons en worden we zwetende, dolgedraaide besten. Ik weet niet wat het is, maar het gebeurt en het is magisch. Tim Hardin ken ik niet”.

Ik heb de indruk dat je muziek boosheid mengt met melancholie. Wat het oproept is niet meteen agressie, maar toch spanning.

Sam Walker: “ Ik weet niet wat ik allemaal meng, het gebeurt gewoon. Het hangt er ook van af met wie ik speel en in welke gemoedsgesteldheid ik mij bevind. De teksten komen vaak voort uit een abstract beeld of een situatie in mijn hoofd, of gewoon een gevoel dat ik heb in de kamer waar ik aan het schrijven ben”.

Je nummer “Talking with the Fisherman” zou ik een  “experimental ballad of sound”  durven noemen.

Sam Walker: “Ik hou wel van die beschrijving. Maar dat is uw job, ikzelf hou er niet van te beschrijven wat ik doe. Andere mensen doen dat wanneer ze het horen”.

Iemand die jou specifiek heeft geïnspireerd in of buiten de muziek?

Sam Walker: “Dat zijn er eigenlijk te veel, in alle creatieve sectoren. Het inspireert me altijd allemaal, positief of negatief. Maar het meest van al respecteer ik de eerlijkheid in het creatieve, of het nu om een geluid, een stem of een ritme gaat. Want daar komt ware originaliteit vandaan. Kijk eens, elke noot is al een miljoen keren gespeeld, maar elke muzikant kan dezelfde noot op een andere manier spelen als hij eerlijk is met zichzelf en zichzelf is”.

 

Downloads en informatie

Eddy Bonte  ** Dit artikel verscheen eerder in www.keysandchords.com ** Foto's copyright

Thanks to Sam Walker.

-