+ NL JOHN WATTS RECENSIES
GA TERUG VOOR INTERVIEW
© f oto Marc Hoflack. Optreden De Vieze Gasten, Gent, 28 oktober 2006.
Real Life
So Real Records, RLIGE2CDP, 2005
Deze dubbelaar met poëziebundel is werkelijk een pareltje. Van de zestien songs, blijft het merendeel meteen snel hangen. De stem van Watts is nog niets veranderd, zijn komposities worden gestuwd door zijn morele en politieke gedrevenheid. Hier is een verteller aan het woord, een boodschapper. De teksten zijn dus belangrijk en om al dat leed van de wereld te kunnen verwerken, draait Watts er een schep humor door. Het ritmische titelnummer bevat de prachtige regel “The times are ageing and I’m still raging, but I’m not sure I want a revolution in my heart”. Een ander supernummer is “What A Time To Live”: in een paar minuten vat Watts de staat van de wereld samen: het terrorisme, de globalisering, armoede…, om elke strofe af te sluiten met de ironische titel.
Traag, melodisch, punkend of rechtdoorrockend, altijd met zijn typische stem erboven en erdoor, zo raast Watts met enige verbetenheid én humor door de kwalen van deze wereld, inclusief de wanhoop (“Burned out Car”), de angsthypnose (“Sound of the Western World”) en de hypocrisie vermomd als glitter (“Music Television”). Toch is er hoop, want er lopen eerlijke mensen rond, real people die een real life leven: “Take it on the chin but never giving in”, klinkt het in “The Spirit and the Chase”. Die hoop bestaat uit gevoelens (de dood van Johnny Cash in “The Day Johnny Passed Away”) en vooral uit het antidotum bij uitstek, het enige wat vooralsnog niet te koop is: echte liefde. “No politician can campaign to star-crossed lovers in the rain”.
De elektrische cd begint en eindigt met een stotterend ritme en riffs (“Real Life” en “Back in Pocket”), maar eigenlijk ademen alle acht nummers een sfeer uit van struikelende ritmes, punkriffs, snelheid, ja, enige agressie zelfs. Geen slechte inkleding voor deze still angry man die wij kennen als John Watts. Hoe breng je anders een zin als “You can’t have peace in times like these. With all the monkeys…Jump, jump, jump, you bunch of monkeys”? Toch even vermelden dat naast John (zang, gitaar), de jonge drummer en multi-instrumentalist Sam Walker al de rest voor zijn rekening neemt en ze er met zijn tweeën in slagen een héle stevige set neer te zetten (Sam Walker: www.mrfinn.co.uk/themuel en www.turning-green.com).
De akoestische cd bevat stuk voor stuk trage nummers met subtieler gitaarwerk en meer melodie. Daardoor komen de zegging en de tekst nog beter tot hun recht en dus ook de boodschap. En die is, ondanks een zekere intimistische sfeer, héél duidelijk.
Deze uitgave is te koop via www.johnwatts.co.uk
Eddy Bonte
Oorspronkelijk verschenen op www.keysanschords.com als onderdeel van een artikel, november 2006
It has To Be
So Real Records, HTBCDO1, 2006
Zoals je in het interview kan lezen, bestaat deze cd uit elf eigen composities gebaseerd op de verhalen die Watts in heel Europa optekende. Watts hield ook nog eens rekening met de mood van het gesprek en de muzikale voorkeur van de geïnterviewde. Het resultaat is dan ook zeer gevarieerd van tekst, structuur, melodie en zelfs instrumentarium. Maar allemaal gaan ze over het echte leven, het leven dat er nu eenmaal is en niet het leven uit andere of gefantaseerde tijden. De boodschap luidt, in de lijn van Camus, dat vluchten (in utopieën, godsdiensten of zelfmoord) niets uithaalt en dat we zin dienen te geven, humanistische zin, aan het leven dat is, hoe absurd het moge lijken. Die variatie maakt dat Watts’ stempel op de songs an sich minder sterk is dan op ‘Real Life’. In het algemeen, presenteert Watts een hele reeks ballades met slechts een paar swingender stukjes. Het geheel blijft ook redelijk intimistisch. “Grandmother Taught Me To Cry” (Chris uit Gent) is een ballade die wijsheid wil overbrengen, terwijl “Hard Work & Happiness” van de Duitse Inge over zelfbestemming dan weer rockt. “Dance On” (Susanne uit Noorwegen) sambat lustig, maar “Is There A God?” (Corrado, Italië) mijmert over moord en goddelijke rechtvaardigheid. En kijk, na het nogal waterige “Barcelona Nights”, volgt een ritme dat toch wel aan Fischer Z doet denken zeker (“The Most Amazing Dog in the World”). Geen erg, dat was eigenlijk ook al een Watts-project. Alle teksten kan je nalezen op www.johnwatts.co.uk., waar je de plaat ook kan bestellen.
Eddy Bonte
Oorspronkelijk verschenen op www.keysanschords.com als onderdeel van een artikel, november 2006
De site van John
Op www.johnwatts.co.uk valt altijd van alles te beleven. De site biedt regelmatig iets nieuws. In elk geval vind je er een schat aan informatie (discografie), een winkeltje waar Watts zijn cd’s verkoopt, teksten, video’s, documentaires, foto’s, downloads, die je allemaal een beter inzicht geven in de denkwereld van de artiest Watts. En ook een paar exclusieve dingetjes, zoals het compleet gekke Wereldbekerdeuntje “Clunk”, dat door talloze internetgebruikers werd gedownload en rondgestuurd.
