+ NL DANNY BRYANT: EEN INLEIDEND GESPREK
GA TERUG VOOR RECENCIES VAN CONCERTEN EN CD'S.
Foto's LINKS © Paul Webster / RECHTS © Michel Verlinden
1 Van welk bluesnummer kreeg je voor het eerst de ?/+*!&^§, met als resultaat dat je een gitaar vastpakte en de blues begon te spelen? Weet je ook nog waarom en wanneer?
Danny Bryant: “De meeste mensen die mijn muziek kennen, weten dat Walter Trout mijn eerste invloed was. Ik kocht zijn album “Braking the Rules” en daarop staat een nummer dat “Reason I’m Gone” heet. Ik ging toen nog naar school, maar mijn studies moesten wijken voor mijn zoektocht naar de blues. Dat nummer was er de aanleiding van dat ik echt gitarist wilde worden en sindsdien is Walter een continue bron van inspiratie geweest voor mijn leven en mijn muziek. Ik heb heel vaak met hem mogen spelen en hij heeft ook de hoestekst van mijn eerste album geschreven, wat ik een hele eer vind. Hij is en blijft een steun en een ware vriend”.
2 Welke andere artiesten hebben je beïnvloed op het vlak van gitaarspel, zang en compositie? Kan je een vergelijking maken of een voorbeeld geven?
Danny Bryant: “Na Walter Trout, ging ik op zoek naar andere gitaristen van wie ik zou kunnen leren. Mijn volgende belangrijke invloed was Eric Clapton: zijn album “From the Cradle” leerde me veel over de geschiedenis van de blues en zo ging ik terug naar de bron en ontdekte ik gitaristen zoals Freddie King, Hubert Sumlin, Buddy Guy and Albert King. Het album “Live in Chicago” van Luther Allison is een recente, diepe inspiratiebron. Als het over componeren gaat, hou ik van artiesten zoals Tom Waits, Bob Dylan en Bruce Springsteen”.
3 Op scène cover je “Girl From the North Country” van Bob Dylan, nogal een stijlbreuk met de snelle gitaar die je handelsmerk is. Kan je die keuze verklaren? Toon je hiermee eigenschappen en kwaliteiten van Danny Bryant die in de blues niet tot uiting komen?
Danny Bryant: “Zoals ik al zei, hou ik van singer-songwriters en doen we op scène inderdaad een paar Dylan-nummers. Ze laten me toe het tempo wat te vertragen en me op mijn stem te concentreren. Bovendien brengt het wat variatie en breekt het de dingen een beetje. I beschouw mezelf nooit als een rechttoe rechtaan bluesartiest en ik denk dat mijn CD dat bewijst. Ik hou van trage nummers en ik geloof dat een goeie compositie zijn verdiensten heeft”.
4 Sommige vergelijkingen zijn zeker flatterend, maar kan je ons vertellen waarin Danny Bryant nu verschilt op het vlak van zang, compositie, show en gitaarstijl, ook al zijn het eigenschappen waaraan je nog moet schaven?
Danny Bryant: “Elke keer als ik de bühne beklim, probeer ik eerlijk en oprecht te spelen zonder me af te vragen wat nu hoort en wat niet hoort. Als ik tijdens een bepaald optreden zin heb om snel en hard te spelen en een optreden te doen dat niet bepaald bluesy is, dan doe ik dat ook – tenminste, in zoverre ik op het einde van het optreden mezelf nog recht in de ogen kan kijken. Dàt is misschien waarin ik verschil. Ik mix een heleboel verschillende invloeden die je niet altijd terugvindt in de blues als zodanig. Ik werk aan nummers die op zichzelf staan en niet zomaar uitgesponnen gitaarstukken zijn. Dat gezegd zijnde: ik leef om te spelen en je mag van mij altijd een flinke portie gitaar verwachten. Ik probeer altijd bij te leren, mezelf te verbeteren en het beste van mezelf te geven”
Dit exclusieve interview verscheen eerst in Back to the Roots: www.backtotheroots.be
www.redeyeband.co.uk
www.myspace.com/dannybryantsredeyeband
TITEL
--- plaats hier uw inhoud ---